Pożegnanie prof. Wójcika

Z głębokim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość, że w dniu 1 maja 2026 r. zmarł prof. dr hab. inż. Waldemar Wójcik, profesor nauk technicznych, wybitny uczony, nauczyciel akademicki oraz wieloletni współpracownik naszej Uczelni.

Był uznanym w kraju i za granicą naukowcem o imponującym dorobku naukowym – współautorem kilkudziesięciu monografii oraz setek publikacji naukowych, promotorem licznych prac doktorskich, a także aktywnym uczestnikiem i liderem wielu projektów badawczych. Znajdował się w gronie 2% najczęściej cytowanych naukowców na świecie.

Profesor Waldemar Wójcik był jedną z kluczowych postaci w historii rozwoju kształcenia technicznego w Państwowej Akademii Nauk Stosowanych im. ks. Bronisława Markiewicza w Jarosławiu (dawniej Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej oraz Państwowej Wyższej Szkole Techniczno-Ekonomicznej).

Jego działalność w Jarosławiu odegrała kluczową rolę w organizacji i strategicznym rozwoju informatyki w Uczelni. Był współtwórcą i organizatorem Zakładu Informatyki, kładąc podwaliny pod rozwój środowiska informatycznego Uczelni, budując od podstaw kierunek informatyka oraz zaplecze dydaktyczne i laboratoryjne.

Następnie pełnił funkcję Dyrektora Instytutu Informatyki PWSZ w Jarosławiu w latach 2002–2007, kształtując jego strukturę, programy kształcenia oraz kadrę naukowo-dydaktyczną.

Odegrał istotną rolę w rozwoju jednostek technicznych, które na bazie Zakładu Informatyki przekształciły się w Instytut Inżynierii Technicznej, a następnie w dzisiejszy Wydział Inżynierii Technicznej.

Jako przedstawiciel Politechniki Lubelskiej był członkiem Senatu PWSTE w Jarosławiu w latach 2011–2015, wspierając rozwój Uczelni i wzmacniając jej powiązania z ośrodkami akademickimi.

Przez wiele lat pozostawał aktywnym nauczycielem akademickim i autorytetem naukowym, mając znaczący wpływ na kształcenie kolejnych pokoleń inżynierów.

Dzięki zaangażowaniu Profesora Waldemara Wójcika możliwe było stworzenie trwałych fundamentów pod rozwój kierunków technicznych w Jarosławiu. Jego działalność przyczyniła się do ukształtowania struktury organizacyjnej Uczelni oraz jej obecnej pozycji jako ośrodka kształcenia inżynierskiego.

Współpracownicy wspominają Profesora jako osobę o wyjątkowej osobowości, łączącą wymagającą postawę przełożonego z życzliwością i otwartością na drugiego człowieka. Jak podkreślają:

„Profesor łączył w sobie cechę surowego Dyrektora z niezwykle ciepłym człowiekiem o wielkim sercu, który pod maską dystansu skrywał ogromną życzliwość i poczucie humoru. Na spotkaniach i przy wspólnym stole, dzieląc się anegdotami, potrafił być serdecznym gospodarzem.”

„W mojej pamięci młodego wówczas adiunkta, Profesor Wójcik to człowiek nie tylko obszernej wiedzy, ale chodzące uosobienie kultury, wrażliwości, bezinteresownej życzliwości dla młodych adeptów nauki. Taki Profesor przez duże „P”.”

„Cenił uczciwość, lojalność, pracowitość oraz szczerość. Pod, z pozoru, surowym obliczem biło gorące serce.”

„Profesor, to człowiek, który był mentorem – nierzadko surowym i wymagającym, ale troskliwym i szczerym przyjacielem.”

„Profesor był czasem temperamentny, ale zawsze w słusznych sprawach, wymagający od studentów, pracowników, ale też od siebie. Widać to było w Jego zachowaniu i decyzjach. Ciężko uwierzyć, że już nie padnie z Jego ust żadne słowo.”

Współpracownicy zapamiętają Profesora nie tylko jako wymagającego przełożonego, ale także jako człowieka o wielkiej życzliwości i poczuciu humoru.

Pozostanie w naszej pamięci jako człowiek o ogromnej wiedzy, wizji i oddaniu dla rozwoju nauki oraz edukacji.

Rodzinie, Bliskim oraz Współpracownikom
składamy najszczersze wyrazy współczucia.